Eduardo José Ortún, de orixe rioxana e residente actualmente en Galicia, iníciase no mundo da pintura e na modalidade de acuarela a finais dos anos 60, cando se atopaba estudando na Universidade de Washington, Seattle (Ou.S.A.). A esta época pertencen unhas 60 obras que se atopan repartidas, en coleccións particulares, por diversos países: España, América Latina e Estados Unidos. De regreso a España, na década dos 80, pinta paisaxes en óleo sobre tea e táboa e nos anos 90 o tema máis frecuente é o bodegón, (hiperrealista).  O centenar de obras desta época atópanse principalmente en España, Italia e Portugal. A partir do ano 2001 prodúcese un cambio total na súa pintura, cun estilo absolutamente persoal e colorista, como se pode observar na súa obra actual. Os motivos desta etapa son paisaxes froito da imaxinación e é esta particular pintura a que define o seu estilo tan persoal e único.

Armando Martínez é membro fundador da GALUART. Socio do Círculo de Artes Plásticas de Quebec. Socio de honra do Rotary Club International, San João de Madeira, Portugal. Medalla de Honra e Diploma, outorgadas polo Círculo de Artes Plásticas de Quebec, pola achega á difusión das artes plásticas, a nivel internacional, 2007.

Aínda que se coñecen desde hai uns 27 anos, non foi ata hai uns seis cando tomaron a decisión de axuntar as súas facetas artísticas e mostralas de forma conxunta ao público. O brillante colorismo de Ortún, as súas paisaxes estáticas e preciosistas, plasmados con mimo de ourive, con espazos naturais ben recoñecibles aínda que non reais, ofrecen o perfecto marco de quietude e placidez á sempre narcisista escultura de Armando Martínez.

Tal e como comenta Francisco Singul, historiador da Arte, no prólogo do catálogo desta exposición, "sendo autores que se miden en disciplinas artísticas tan diferentes, ambos traballan coa precisión dun ourive, -con pequenas e medidas pinceladas un; o outro con suave rozamento da man sobre a materia-, logrando conmover ao espectador coa poética visión dun mundo máxico e irreal, creado con estrita racionalidade, con método e dedicación".

Diríase que ambos os artistas, cos seus particulares itinerarios vitais e creativos, cos seus ritmos sosegados e presenzas elegantes, concordan nunha cosmovisión inspirada pola chamada do absoluto, vehiculada a través do principio vital e programático da alegría de vivir. Un principio cuxo optimismo radical emprégase, nesta pintura de escenas gravadas nun tempo eterno, e nesa escultura equilibrada e audaz, todo iso logrado con xenerosas doses de creatividade e traballo paciente.